تبلیغات
بــــــرگ مـــعــرفـــــت - مطالب ابر محبت الهی
 
بــــــرگ مـــعــرفـــــت
برگ درختان سبز در نظر هوشیار --- هر ورقش دفتریست معرفت کردگار
درباره وبلاگ


خدایا مرا این عزّت بس است كه بنده تو باشم،
و برایم این افتخار كافى است كه تو پروردگار من باشى،
تو آنچنانى‏ كه من دوست دارم،
مرا هم, چنان كن كه خود دوست دارى.

مدیر وبلاگ : علیرضا سرداری
مطالب اخیر

امام رضا علیه السلام:

«مَن تَبَسَّمَ فى وَجهِ أخیهِ المُؤمِنِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ حَسَنَةً.»

هر كه به روى برادر مؤمنش لبخند بزند، خداوند برایش ثواب خواهد نوشت.

دوستى در قرآن و حدیث ص 216 ح 535


نوع مطلب : روایات، 
برچسب ها : لبخند، ثواب، امتیاز، برخورد با مردم، برخورد با مؤمن، دیدن مومن، مسابقه، حسنه، خنده، خندیدن، لبخند زدن، گشاده رویی، بشاش، دوستی، محبت، محبت مومنین، محبت الهی، دوست داشتن، دوست داشتن مومن، چهره بشاش، چهره خندان، خندان،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
دوشنبه 8 خرداد 1391
خداوند ژولیدگان را دوست ندارد

إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الجَمالَ وَ التَّجَمُّلَ وَ یَـكْرَهُ البُؤْسَ وَ البائِسَ؛

امام هادی علیه السلام فرمودند :
خداوند زیبایى و آراستگى را دوست دارد و ژولیـدگى و ژولیـده را دوست نمى‏ دارد.

حیاة الإمام على الهادى، ص 153


نوع مطلب : روایات، 
برچسب ها : محبت الهی، نظافت، آراستگی، زیبایی، پاکیزگی، شلخته،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
چهارشنبه 13 اردیبهشت 1391

سلام به دوستان ، که این برگ را گشودند و باچشمان خویش سخن ما شنودند

به نام خدا

می دانید که انسان به هر چیزی محبت پیدا کند با آن گره می خورد و همیشه همراه اوست پس اگر به موجودات فانی وصل شدیم با آن ها از بین خواهیم رفت . اما اگر به خداوند لا یزال ابدی متصل شدیم ، او نخواهد گذاشت که از بین برویم ، چون به او بسته شدیم

خداوند ، واجب الوجود است ولی مخلوقات وجودشان اعتباری است . در زمانی هستند و زمان دیگری نیستند .

اطراف ما چیزهایی هستند که وجودشان همیشگی است و باید با آنها رابطه برقرار کنیم ، باید به آنها احترام بگذاریم تا محبتشان به دلمان بنشیند و پیوند بر قرار شود ، به آنها احتیاج داریم ولی آنها به چیزی احتیاج ندارند ، ما باید دنبال آنها برویم و به خودمان زحمت بدهیم .

صفات خوب و همه خوبی ها برای همیشه باقی می مانند چون سر چشمه آنها خداوند است. محبت آنها باید در دل ما بنشیند . صرف انجام دادن یک کار خوب ویا متصف شدن به یک صفت خوب کافی نیست باید به این خوبی ها علاقه مند شد تا ما هم با آنها بالا برویم و از هم جدا نشویم.

اگر عشق به خوبی ها در دل ما لانه کند، به هرکسی که خوب باشد علاقه مند می شویم و هر چه فرد خوبتر باشد محبت به او بیشتر می شود. آن وقت دوستیمان می شود برای خدا.

نشانه و لازمه دوست داشتن خوبی ها این است که از بدی ها نفرت داشته باشیم . چون این ها باهم در تضادند و یک جا جمع نمی شوند . پس اگر محبت خدا در دل کسی ایجاد شد به همان اندازه نفرت از پلیدی هم به وجود خواهد آمد درست مثل کفه های ترازو. البته ترازو های امروزی شباهتشان به دل انسان بیشتر است چون دل هم یک کفه بیشتر ندارد یا خوبی و پاکی در آن می گذارند و یا زشتی و پلیدی در نتیجه امکان ندارد کسی خداوند را دوست داشته باشد و در کنار آن به بدی هم علاقه مند باشد یا گناه را هم دوست بدارد

دانستیم که منشا همه خوبی ها خداوند است وبرای نجات یافتن از فنا باید به خداوند علاقه مند شد و از بدی ها بیزاری جست .حال کسی که عاشق خداوند شده به هر کاری که او را به معشوقش نزدیک میکند عشق خواهد ورزید(نماز، روزه،حجاب، خمس، زکات ، انفاق ، قرآن و...) وهرکسی که خداوند او را دوست بدارد دوست خواهد داشت( اهل بیت علیهم السلام ، علمای صالح ، عرفا ، افراد مؤمن و...) و از هر کسی و هر چیزی که نفرت داشته باشد متنفر خواهد بود (کفار ، منافقین ، اعمال زشت ، افکار پلید ، سخن نادرست و ...)

الهم انی اسئلک حبَّک وحبَّ مَن یُحِبُّک و حُبَّ کُلَّ عملٍ یوصِلُنی الی قربک (مناجات محبین خمس عشر)

 



نوع مطلب : دست نوشته ها، 
برچسب ها : محبت، محبت الهی، دوستی، دوست داشتن، کینه، نفرت، نفرت داشتن، گناه، خوبی، بدی، کار خوب،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
محال است محب اهل بیت (ع) معصیت را دوست بدارد





وقتی از خدا می‌خواهیم تا ما را ببخشد، ما را خواهد بخشید. برخی كه خیلی گناه دارند، می‌گویند یعنی خدا من را می‌بخشد؟ آنها نمی‌دانند كه وقتی به این حال می‌رسند، یعنی اینكه بخشده می‌شوند؛ این حالی كه با گریه به دنبال بخشش خدا باشد، خودش نشان می‌دهد كه این فرد بخشیده شده است. بخشیده می‌شود كه اینجور گریه می‌كند.
خواهش‌های طبیعت و نفسانی زیاد در بشر عوارض دارد، این عوارض‌ها بر بشر فشار وارد می‌كند و از او خطا سر می‌زند. بشر اما همه این خطاها را خائفانه، وحشتانه، ترسان و لرزان انجام می‌هد؛ پس بشر كجا دوست دارد تا گناه كند؟ اگر دوست دارد، شق و رق برود گناه انجام دهد.
انسان معصیت را دوست ندارد. شهوات و خواهش‌ها فشارش می‌دهد. ترسان و لرزان می‌رود. حتی می‌خواهد كه كسی نفهمد، یك معصیت كار حاضر نیست تا كسی بفهمد. كسی كه معصیتی راچند بار انجام داده، دوست نداشت آن را انجام دهد؛ دچار گناه شده است.
كسی به زن و بچه‌اش تندی می‌كند و یك غضبی دارد. بعد از چند ساعت تازه می‌فهمد این بد است. پیش خودش می‌گوید، من بدبختم. عبادت داشت، كارهای خوب داشت، همه چیز داشت، به زن و بچه‌اش تندی كرده، درك كرده كه این معصیته، اشك می‌ریخت، پیرمرد بود، می‌گفت، من خیلی ظلم كردم به زن و بچه‌هایم. او غضب كرده بود كه یك لباس برقی است، یك تكه از جنون است و یك باره می‌آید و می‌رود.
بعضی وقت‌ها غضب می‌رود، آدم گریه می‌كند، بعضی‌هاشون كه گریه‌شان افتاد، خنده‌شان هم می‌گیرد، اون دیگر معركه است و قشنگ و زیباست. تا غضب كرد خودش به خنده می‌افتد. می‌بیند غضب لباسی قلابی است. لباس بیخودی است و به تنش نمی‌آید. به قواره‌اش نمی‌خورد، اول گریه می‌كند كه جسارتی كردم به بچه یا به كسی، بعد آن وقت به خنده می‌افتد. خنده هم باطل‌كن است و قوه می‌دهد و غضب دیگر از بین می‌رود. وقتی خندید رقیق و لطیف شد.
حالا غضب معصیت نیست؛ ممكن است معصیتی از آن سر بزند، به كسی یا به ضعیفی جسارت كند. غضب خودش به نفسه معصیت نیست. صفتی است كه طلوع كرده، اگر به معرض عمل برسد، ممكن است، خطایی از آن سر بزند، و سیلی گوش یك مظلوم بزند. امیدوارم این معنا كشف بشود برای همه‌مان كه فرج بزرگی است در نفس ما در روح ما و جان ما.
كسی كه محب اهل بیت (ع) را دوست دارد، محمد، علی، فاطمه، حسن، حسین (ع)، علی بن حسین، محمد بن علی، جعفر بن محمد، موسی بن جعفر، علی بن موسی، محمد بن علی، علی بن محمد، حسن بن علی و ولی خدا (ع) را دوست داد، كسی كه به این خانواده محبت دارد، معصیت را دوست ندارد.
محال است كه گناه را دوست بدارد، روی این محال كار كنید، چون بنده می‌گویم محال است، نمی‌گویم دوست ندارد. گفتم «محال است دوست بدارد» مطلب خیلی بزرگی را عرض كردم. سنگین به نظر می‌آید. چون محال عرض كردم، گفتم رسیدگی كنید. این چون كار می‌آورد، زیباتر كار كنید. ببینید چه راهی پیدا شده برای شما، شاهدش آیه قرآن «حَبَّبَ إِلَیكُمُ الْإِیمَانَ ... وَكَرَّهَ إِلَیكُمُ الْكُفْرَ» یعنی من دوست دارم با شمار ایمان را و «كر» دارم یعنی دوست ندارم كفر را.
دیدیم بندگانش هم همینطور هستند. مرادم الته دوستان اهل بیت (ع) هستند. كوچك و بزرگش دوست ندارد تا گناه كند. یعنی می‌گویند ما ایمان را دوست داریم به محمد و آل محمد، وزرای خدا، خلیفه خدا، عزیزان خدا. ما اینها را دوست داریم و ما محال است معصیت را دوست بداریم.
 منبع:سایت طوبای محبت


نوع مطلب : اخلاق، 
برچسب ها : استغفار، گناه، شهوت، غضب، لباس قلابی، لباس برقی، محب اهل بیت، معصیت، دوست داشتن معصیت، دوستی دنیا، محبت الهی، بغض الهی، ایمان، دوستی اهل بیت،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
جمعه 25 فروردین 1391
  • پیامبر صلى‏الله‏علیه‏ و‏آله:
  • «إنَّ مِن موجِباتِ المَغفِرَةِ بَذلُ السَّلامِ وَحُسنُ الكَلامِ»

  • یكى از موجبات مغفرت، سلام كردن و سخن نیكو گفتن است.

  • جامع الأخبار 230/591


  • نوع مطلب : اخلاق، روایات، 
    برچسب ها : سلام، خوش صحبت، مغفرت، محبت الهی،
    لینک های مرتبط :
    نظرات ()
  • پیامبر صلى‏الله‏علیه ‏و‏آله:
  • «اَقْرَبُكُمْ غَدا مِنّى فِى الْمَوْقِفِ اَصْدَقُكُمْ لِلْحَدیثِ وَ اَدّاكُمْ لِلاَْمانَةِ وَ اَوفاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ اَحْسَنُكُمْ خُلْقا وَ اَقْرَبُكُمْ مِنَ النّاسِ»

  • نزدیك‏ترین شما به من در قیامت راستگوترین، امانتدارترین،

  • وفادارترین به عهد و پیمان، خوش اخلاق‏ترین و

  •  نزدیك‏ترین شما به مردم است.

  • امالى طوسى، ص 229


  • نوع مطلب : اخلاق، روایات، 
    برچسب ها : محبت الهی، راستگو، امانت داری، مردم داری، خوش اخلاقی، خوش اخلاق،
    لینک های مرتبط :
    نظرات ()

    عامل بسته شدن درهای رحمت 


    هیچ چیزی مانند گناه قلب را تباه نمی‌کند زیرا قلب پیوسته به گناه تن در می دهد تا جایی که گناه بر قلب چیره و غالب می‌شود و آنگاه قلب را دگرگون می‌سازد.


    رحمت

    مهر خدا و بی مهری بنده

    «الحمدلله الذی الفاشی فی الخلق حَمدُهُ، والغَالِب جُندُهُ ،والمتعالی جَدُّهُ، أحمَدُهُ علی نعمةٍ التدام، وآلائه العظام الذی عَظُمَ حِملمُهُ فعفا...»

     

    شرح گفتار

    امیر بیان امام علی(علیه السلام) در این فراز از خطبه 191 نورانی نهج البلاغه خالق هستی را در قالب سخنانی زیبا و دلنشین ستوده، و او را در مقابل نعمت‌های فراوان و لطف و عنایت بی کرانش می‌ستاید و در این باره زیبایی می‌فرماید: «سپاس مخصوص خداوندی است که ستایش او در خلق آشکار و سپاهش پیروز و عظمت و بزرگی او والا و بیکرانه است. خدا را برای نعمت‌های پی در پی و بخشش‌های بزرگش ستایش می‌کنم خدایی که حلمش بزرگ و عفوش فراگیر است»

    این سخن از امیرمتّقیان علی(علیه السلام) حکایت از مهر و محبّت بی حد و حصر خداوند بی همتا نسبت به بندگان خویش دارد که همواره آن‌ها را دوست داشته و همیشه و همه جا آنها را مورد لطف و مرحمت خویش قرار داده به گونه ای که هیچ گاه حاضر نیست آن‌ها را در تنگنا قرار دهد و یا آزار و اذیّت به آن‌ها برساند، نعمت‌هایی را که خود به آن‌ها ارزانی داشته از آنها باز پس گیرد، و از این طریق طعم تلخ سختی و گرفتاری را در کام وجودشان ریخته، و فضای آسمان زندگی را برای آن‌ها تیره و تاریک نماید.

    با اینکه بارها بی مهری بندگان را نسبت به خویش دیده اما همواره قلم عفو و بخشش را به سوی آن‌ها نشانه رفته و در نهایت رأفت و مهربانی عذر و تقصیر آنها را پذیرا بوده است.

    حال که ما انسان‌ها این چنین مورد لطف و عنایت ویژه حضرت حق قرار گرفته‌ایم باید به حکم عقل رسم ادب و بندگی را بجا آورده، و در مقابل این همه رحمت بیکران به شکر و سپاس از آن یگانه خالق هستی بپردازیم.

    شکرگزاری از حضرت حق، امری است واجب و ضروری که هرگز نباید بدست فراموشی سپرده شود.

    پروردگار عالم در کلام نورانی خویش بارها به این موضوع پرداخته و بر لزوم آن تأکید و پافشاری نموده است، به عنوان نمونه در سوره مبارکه سبأ خطاب به قوم سبأ می‌فرماید: (کلوا مِن رزق ربکم واشکروالَهُ)2 از روزی پروردگارتان بخورید و او را شکر کنید.

    هرگاه اطاعت شوم خشنود می‌شوم و چون خشنود گردم برکت بخشم و برکت من بی پایان است و هنگامی که از من نافرمانی شود خشم گیرم و چون خشم گیرم، لعنت کنم و لعنت من تا هفت پشت را شامل می‌شود

    سپاس گزاری از خدا با ترک گناه!

    از روایات معصومین (صلوات الله علیهم اجمعین) استفاده می شود که شکرگزاری واقعی آن است که انسان از نعمت های الهی در مسیر عبادت و بندگی پروردگار عالم استفاده نموده و از گناهان و ارتکاب کارهای ناشایست به شدّت پرهیز کند.

    در روایتی ششمین اختر تابناک آسمان ولایت وامامت امام صادق(علیه السلام) در این باره می‌فرماید: «شکرالنعمة اجتناب المحارم» 3 شکر نعمت پرهیز از محرمات است.

    حال اگر انسان در زندگی دور کارهای ناشایست را خط قرمز کشیده و از انواع گناهان ـ چه کوچک و چه بزرگ ـ پرهیز نماید در مقابل خداوند بی همتا به پاس چنین اقدام شایسته‌ای آغوش رحمت خویش را به روی او گشوده و او را از چشمه جوشان فیوضات خود بهره مند خواهد ساخت. آن یگانه خالق هستی در بخشی از کلام نورانی خویش در برابر شکری که بنده انجام می‌دهد وعده فزونی نعمت را داده و در این باره فرموده است: «و لئن شکرتم لَاَزیدنکم ولئن کفرتم اِنّ عذابی لشدید»4  

    اگر واقعا سپاس گزاری کنید البته نعمت شما را افزون خواهم کرد و اگر ناسپاسی کنید عذاب من بسیار سخت است.

    بنابراین میان شکر و زیاد شدن نعمت رابطه تنگاتنگی وجود دارد به گونه ای که انسان در اثر شکر می‌تواند نظر رحمت الهی را به سوی خود جلب نموده و از موهبت های ارزنده خداوند بی همتا بهره‌مند شود. در حقیقت انسانی که از نعمت های خدا در راه معاصی و گناهان استفاده می‌کند به زبان حال فریاد می‌کشد: «که خدایا من لایق این نعمت نیستم و کسی که آن را در مسیر بندگی استفاده می‌کند به زبان حال می‌گوید: «پروردگارا شایسته‌ام ،سپس افزون کن»

     

    بسته شدن درهای رحمت!

    پیشوایان معصوم(صلوات الله علیهم اجمعین) همواره در طول حیات ارزشمند خویش ما را نسبت به گناه و ارتکاب معاصی هشدار داده اند.

    بی تردید چنین هشداری از ناحیه آنها، به جهت آثار ویرانگری است که گناه بر پیکره دین و عقیده ما وارد می‌سازد.

    در حقیقت گناه خانه قلب آدمی را تخریب و فضای روح و روان آدمی را آلوده می‌سازد.

    باز و بسته شدن درهای رحمت الهی بستگی به عملکرد خود انسان دارد، اگر سر تسلیم در مقابل پروردگار عالم فرود آورده و به دستورات او عمل نماید، خداوند نیز در مقابل، درهای رحمت را به روی او می گشاید و اگر به عکس، به جای بندگی خدا به بندگی شیطان روی آورد و تحت فرمان اوامر گمراه کننده‌اش قرا بگیرد، خداوند بی همتا درهای رحمت خویش را به روی او بسته و به جای آن درهای خشم و غضب را به رویش باز خواهد نمود

    در حدیثی امام صادق(علیه السلام) از قول پدر بزرگوار خویش نقل می‌کند که ایشان فرمود: «ما مِن شیءٍ أفَسَدَ للقلب مِن خطیئةٍ اِنَّ القلب لیواقع الخطیئة،فما تزال به حتّی تغلب علیه فیصیر اعلاهُ أسفَلَهُ». 5 هیچ چیزی مانند گناه قلب را تباه نمی‌کند زیرا قلب پیوسته به گناه تن در می دهد تا جایی که گناه بر قلب چیره و غالب می‌شود و آنگاه قلب را دگرگون می‌سازد.

    در اثر گناه رشته محبّت بین خدا و بنده پاره شده که نتیجه چنین اوضاعی بسته شدن درهای رحمت الهی و محروم شدن بنده از فیوضات خالق هستی است.

    بنابراین باز و بسته شدن درهای رحمت الهی بستگی به عملکرد خود انسان دارد، اگر سر تسلیم در مقابل پروردگار عالم فرود آورده و به دستورات او عمل نماید، خداوند نیز در مقابل، درهای رحمت را به روی او می گشاید و اگر به عکس، به جای بندگی خدا به بندگی شیطان روی آورد و تحت فرمان اوامر گمراه کننده‌اش قرا بگیرد، خداوند بی همتا درهای رحمت خویش را به روی او بسته و به جای آن درهای خشم و غضب را به رویش باز خواهد نمود.

    در روایتی امام رضا(علیه السلام) پیرامون این امر فرموده است: «اوحی الله عزوجل إلی نبی من الأنبیاء إذا أُطِعتُ رَضیتُ و اذا رُضِیتُ بارکتُ ولیس لبرکتی نهایةٌ واذا عُصِیتُ غَضِبتُ و اذا غَضِبتُ لَعَنتُ تَبلُغُ السابِعَ من الوری» 6

    خدای عزوجل به پیامبری از پیامبران وحی فرمود: هرگاه اطاعت شوم خشنود می‌شوم و چون خشنود گردم برکت بخشم و برکت من بی پایان است و هنگامی که از من نافرمانی شود خشم گیرم و چون خشم گیرم، لعنت کنم و لعنت من تا هفت پشت را شامل می‌شود.

    در بخش پایانی نوشتار حاضر آنچه پیرامون موضوع گناه می‌توان گفت آن است که گناه علاوه بر آثار ویرانگر و مخرّبی که از خود به جای می‌گذارد به حکم عقل و وجدان، نوعی نمک نشناسی است که انسان، عمری بر سر سفره رحمت الهی بنشیند و از انواع نعمت‌های لذّت بخش او بهره‌امند شود ولی در مقابل به جای تسلیم در برابر فرامین الهی آن‌ها را زیر پا گذاشته و به خود جرأت ارتکاب گناهان و کارهای ناشایست را دهد.

    انسان‌ها در این دنیا به محض اینکه با شخصی هم سفره شده و از ناحیه آن شخص مورد پذیرایی قرار می‌گیریم، رسم جوانمردی و رفاقت را به جا آورده و به خود اجازه خیانت و حرمت شکنی او را نمی‌دهیم، حال چگونه است که عده‌ای از ما انسان‌ها نسبت به خداوند عالم - که تمام هستی ما از اوست ـ رسم ادب و احترام را به جا نیاورده و بدون هیچ ترس و واهمه ای در پیشگاه مقدسش اقدام به کارهای ناشایست می‌کنیم. 

     

    پی نوشت ها :

    1 - فرازی از خطبه 191نهج البلاغه ،ص376،ترجمه محمد دشتی

    2 - سوره سبأء ،آیه 15

    3 - نورالثقلین،ج2،ص529

    4 - سوره ابراهیم،آیه 7

    5 - وسائل الشیعه، کتاب جهاد النفس،ح362

    6 - کافی، ج2،ص275

    مهدی صفری

    بخش نهج البلاغه تبیان



    نوع مطلب : اخلاق، 
    برچسب ها : درهای رحمت، محبت الهی، گناه، شکر، ترک گناه، سپاس گذاری، بسته شدن درهای رحمت، عامل تخریب قلب، دل، بغض الهی، فیوضات، فیض الهی، خشنودی خداوند،
    لینک های مرتبط :
    نظرات ()


    ( کل صفحات : 2 )    1   2   


    آمار وبلاگ
    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :
    امکانات جانبی