تبلیغات
بــــــرگ مـــعــرفـــــت - مطالب ابر ذکر
 
بــــــرگ مـــعــرفـــــت
برگ درختان سبز در نظر هوشیار --- هر ورقش دفتریست معرفت کردگار
درباره وبلاگ


خدایا مرا این عزّت بس است كه بنده تو باشم،
و برایم این افتخار كافى است كه تو پروردگار من باشى،
تو آنچنانى‏ كه من دوست دارم،
مرا هم, چنان كن كه خود دوست دارى.

مدیر وبلاگ : علیرضا سرداری
مطالب اخیر

رسول اکرم(ص) به نقل از خداوند متعال فرمود:

«أَعْدَدْتُ لِکُلِّ هَوْلٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

وَ لِکُلِّ هَمٍّ وَ غَمٍّ مَا شَاءَ اللَّهُ وَ لِکُلِّ نِعْمَةٍ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لِکُلِّ رَخَاءٍ الشُّکْرُ لِلَّهِ

وَ لِکُلِّ أُعْجُوبَةٍ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ لِکُلِّ ذَنْبٍ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ لِکُلِّ مُصِیبَةٍ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ

وَ لِکُلِّ ضِیقٍ حَسْبِیَ اللَّهُ وَ لِکُلِّ قَضَاءٍ وَ قَدَرٍ تَوَکَّلْتُ عَلَی اللَّهِ وَ لِکُلِّ عَدُوٍّ اعْتَصَمْتُ بِاللَّهِ

وَ لِکُلِّ طَاعَةٍ وَ مَعْصِیَةٍ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم

برای هر ترسی لا اله الّا الله و برای هر غم و اندوهی ماشاءالله و برای هر نعمتی الحمدُلله و برای هر آسایشی اَلشّکرُ لِله و برای هر چیز شگفت آوری سبحان الله و برای هر گناهی، استغفرالله و برای هر مصیبتی اِنّا لِله وَ اِنّا اِلَیْهِ راجِعُون و برای هر تنگی و دشواری حسبی الله و برای هر قضا و قدری توکّلتُ علی الله و برای هر دشمنی اعتصَمْتُ بِالله و برای هر طاعت و گناهی لاَ حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِالله العلی العظیم آماده کرده ام.»

بحار الانوار، محمد باقر مجلسی، مؤسسة الوفاء، بیروت، ج87، باب 47، ص5، ح 8.


نوع مطلب : روایات، 
برچسب ها : ذکر، ذکر های مخصوص، چه ذکری بگویم، ذکری که باید گفت،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

 قَالَ الصادق علیه السلام :‏ ثَلَاثُ خِصَالٍ هُنَّ أَشَدُّ مَا عَمِلَ بِهِ الْعَبْدُ إِنْصَافُ الْمُؤْمِنِ مِنْ نَفْسِهِ وَ مُوَاسَاةُ الْمَرْءِ لِأَخِیهِ وَ ذِكْرُ اللَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ قِیلَ لَهُ فَمَا مَعْنَى ذِكْرِ اللَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ قَالَ ع یَذْكُرُ اللَّهَ عِنْدَ كُلِّ مَعْصِیَةٍ یَهُمُّ بِهَا فَیَحُولُ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْمَعْصِیَةِ.
تحف العقول ؛ النص ؛ ص378
سه خصلت است از همه اعمال بندگان دشوارتر است: در حق دیگران انصاف دادن، در میان نهادن مال با برادر، و یاد خدا در هر حال.
 پرسیدند: یاد خدا در هر حال یعنى چه؟
 فرمود: هنگام عزم بر گناه خدا را به یاد آرد تا میان او و گناه حائل شود.




نوع مطلب : روایات، 
برچسب ها : ذکر، معنی واقعی ذکر، ذکر یعنی چه؟، یاد خدا، اعمال مشکل، به یاد خدا بودن، ذکر واقعی،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

امام رضا علیه‏ السلام:

«اَحْسِنِ الظَّنَّ بِاللّه‏ِ فَاِنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ یَقولُ اَنا عِنْدَ ظَنِّ عَبدىَ الْمُؤمِنِ بى، اِنْ خَیْرا فَخَیْرا وَ اِنْ شَرّا فَشَرّا»

به خداوند خوش گمان باش، زیرا خداى عزوجل مى ‏فرماید من نزد گمان بنده مؤمن خویش هستم، اگر به من خوش گمان باشد، خوبى می بیند و اگر به من بدگمان باشد، بدى نصیبش خواهد شد.

كافى، ج 2، ص 72، ح 3
خوش گمانی به خداوند، به این معنی است که پروردگار را شاهد و قادر بر همه ی کارها و پیشامدها بدانیم و مطمئن باشیم خداوند، چیزی جز خیر و خوبی و صلاح، برای بندگانش رقم نخواهد زد; به همین دلیل آرام خواهیم بود و ترسی به دل راه نخواهیم داد (الا بذکر الله تطمئن القلوب).
اما منظور از بد گمانی این است که برای خداوندی که پروردگار عالم است و همه ی هستی در دست قدرت اوست هیچ نقشی در امور زندگی قائل نباشیم و همچنان از ناگواری حوادث بیم داشته باشیم; در این حالت، خداوند به خاطر تنبیه و تربیت، ما را به حال خودمان رها میکند که نتیجه ی خوش آیندی در پی نخواهد داشت
.« إلهی لا تَرُدّنی فی سُوءٍ إستَنقَذتَنی منه أبداً »« إلهی لا تَسلُبنی صالِحَ ما أنعَمتَ به علَیَّ أبداً »« إلهی لا تَکِلنی إلی نَفسی طَرفَة عَینٍ أبداً »


نوع مطلب : روایات، 
برچسب ها : ترس، توکل، وقایع، پیشامد ناگوار، از هر چه بترسی، اطمینان به خداوند، خوشبینی، خوشبینی به خداوند، ترس از نتیجه، نتیجه کار، نگرانی، راه بدست آوردن آرامش، آرامش، اضطراب، ذکر، ذکر خدا چگونه آرامش بخش است؟، الا بذکر الله تطمئن القلوب، ذکر خدا، آرام بخش قلبها، آرام بخش، آرام بخش قلب ها، خوش گمان بودن به خدا، بدگمانی به خدا، خوش گمانی، گمان خوب، فال خوب زدن، آینده را خوب دیدن، امید وار بودن به آینده،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
امام باقر علیه السلام:

«ذِكرُ اللِّسانِ الحَمدُ وَالثَّناءُ وَ ذِكرُ النَّفسِ الجَهدُ وَالعَناءُ وَذِكرُ الرّوحِ الخَوفُ وَالرَّجاءُ وَذِكرُ القَلبِ الصِّدقُ وَالصَّفاءُ وَذِكرُ العَقلِ التَّعظیمُ وَالحَیاءُ وَذِكرُ المَعرِفَةِ التَّسلیمُ وَالرِّضا وَذِكرُ السِّرِّ الرُّؤیَةُ وَاللِّقاءُ»

ذكر زبان حمد و ثناء، ذكر نفس سختكوشى و تحمل رنج، ذكر روح بیم و امید، ذكر دل صدق و صفا، ذكر عقل تعظیم و شرم، ذكر معرفت تسلیم و رضا و ذكر باطن مشاهده و لقا است.

مشكاة الانوار، ص 113


نوع مطلب : روایات، 
برچسب ها : ذکر، ذکر دل، ذکر زبان، ذکر روح، ذکر نفس،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

به نام خدا

انسان در زندگى این جهان با توجه به «عوامل غافل كننده» به تذكر و یادآورى نیاز دارد.
باید وسیله‏اى او را در فاصله‏هاى مختلف زمانى به مبدأ هستى توجه دهد، هدف آفرینش را به یادش آورد و از غرق شدن در گرداب غفلت و بى‏خبرى بازش دارد.
این وظیفه مهم به عهده نماز است
‏1؛ به عبارت دیگر، انسان موجودى دو بعدى است و خداوند هستى‏ بخش او را مركب از جسم و روح آفریده است. همان‏گونه كه وى از ابتداى خلقت جسم و ماده خویش تا پایان زندگانى در این دنیا به افاضه از ناحیه خالق خویش نیاز دارد و بدون آن لحظه‏اى درنگ نخواهد كرد، در زندگانى روحانى نیز از هنگامى كه درك و شعورش كامل شد تا پایان زندگانى به فیض‏بخشى از سوى مبدأ پیدایش خویش نیازمند است تا قلبش نمیرد و به زندگانى روحانى‏اش ادامه دهد؛ و این مقصود جز از راه ارتباط با آفریدگار متعال حاصل نخواهد شد؛ و چنان كه خود فرمود و در آیات بسیارى از قرآن بر آن تأكید ورزید: بهترین راه ارتباط با او نماز است. از این رو، در نخستین دستورها به موسى(ع) آمده است «نماز را برپادار تا به یاد من باشى»
2. یكى از مفسران مى‏گوید: این كه در این آیه «ذكر» و یاد خدا را مخصوص نماز كرده بدان سبب است كه نماز برترین عملى است كه فروتنى و بندگى در آن نمودار مى‏شود؛ و به عبارتى در نماز «یاد خداوند» تجسم پیدا مى‏كند
3. در چندین آیه قرآن، مهم‏ترین مسأله پس از شناخت خداوند و ایمان به او برپا داشتن نماز شمرده شده است‏
4. امام صادق(ع) نیز مى‏فرماید: پس از شناخت خداوند هیچ عملى نیست كه با نماز برابرى كند
5. برخى از احادیث بر این نكته تأكید ورزیده‏اند كه نماز اساس و پایه اصلى دین و ایمان است؛ پایه‏اى مركزى كه در وسط خیمه قرار مى‏گیرد و اگر برداشته شود، خیمه فرو مى‏ریزد
6. برخى از اعمال چون امر به معروف و نهى از منكر و جهاد در راه خدا آثار بسیار دارند و بر آن‏ها تأكید فراوان شده است؛ اما اگر نیك بنگریم در مى‏یابیم همه آن‏ها بسان طناب‏ها یا چوبك‏هاى اطراف خیمه‏اند. البته براى برپا ماندن خیمه به همه این طناب‏ها و چوبك‏ها نیاز است؛ اما آنچه انگیزه كارهاى نیك را تقویت مى‏كند و كارهاى امر به معروف و جهاد و... جهت مى‏دهد یاد خدا است كه بهترین قالب آن نماز است.
قرآن كریم در دو سوره مؤمنون(آیات 1 تا 11) و معارج(آیات 22 تا 34) به ترتیب شش و هشت ویژگى انسان‏هاى شایسته را برشمرده و در آغاز و انجام آن‏ها نماز را مطرح فرموده است. از نماز شروع و به نماز ختم مى‏گردد. این آغاز و پایان نشان مى‏دهد در میان تمام این اوصاف توجه به نماز برترین و مهمترین آن‏ها است؛ چرا كه نماز مهم‏ترین رابطه مخلوق با خالق و برترین مكتب تربیت است
 

 پى‏ نوشت :



1. تفسیر نمونه، ناصر مكارم شیرازى، ج 13، ص 174.
2. سوره طه(20):14.
3. المیزان فى تفسیرالقرآن، علامه طباطبایى، ج 16، ص 140.
4. بقره(2):3؛ نساء(4):162؛ توبه(9):18.
5. بحارالانوار، مجلسى، ج 82، ص 225.
6. همان، ص 218 و 223 و 227.
7. تفسیر نمونه، ج 25، ص 30 و ج 14، ص 201.

 
                                                                                                         منبع:(تبیان)سایت جواب به نقل از پرسمان






نوع مطلب :
برچسب ها : نماز، ذکر، تذکر،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
دوشنبه 8 خرداد 1391
 لحظه ای که نباید فراموش شود

قالَ الإمامُ الْهادی علیه‏السلام:
اُذْكُرْ مَصـْرَعَكَ بَیْنَ یـَدَىْ اَهْلِكَ وَلاطَبیبٌ یَمْنَعُكَ وَلاحَبیبٌ یَنْفَعُكَ

امام على النقى علیه‏السلام فرمود:
به یاد آور لحظه‏اى را كه در مقابل بستگانت جان مى‏دهى،
 كه نه طبیب، كارى مى‏تواند بكند و نه از دوست كارى ساخته است .
بحارالأنوار، ج 78 ص 370


نوع مطلب : روایات، 
برچسب ها : یاد مرگ، احتضار، مرگ، ذکر، مردن، جان دادن،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
یکشنبه 17 اردیبهشت 1391

سلام به آنان که این برگ را گشودند  وباچشم خود سخن ما شنودند

 

به نام خدا

معرفت دُر گران است به هر کس ندهند ... برای پیدا کردن دُر باید رنج کشید همان طورکه کفته اند ..نابرده رنج گنج میّسر نمی شود. حال اگر این معرفت را پیدا کنیم که ((((فرصت کمی در اختیا ر ما قرار داده اند تا امکانات زندگی دائمی و همیشگی خودمان را تأمین کنیم)))) بیشترین تلاش و بهترین کار را انجام خواهیم داد ، وقت ارزش پیدا خواهد کرد ، برای حفظ آن برنامه ریزی می کنیم ، بسیاری از کارهایی را که بی فائده اند، کنار می گذاریم ، با هر چیزی سرگرم نمی شویم، زیاد حرف نمی زنیم و در نتیجه خودمان ، عمر ، وقت و امکانات ونعمت های خداوند را خرج هرچیزی و هرکسی نمی کنیم.

آن وقت میشود شکر نعمت ، میشود پرهیز از بیهوده گویی و . . . اگر اینطور شد درِ بسیاری از معارف باز می شود، چشم ها بینا می شود ، گوش ها شنوا می شود در نتیجه خیلی چیز ها را می توان دید ، قرآن را بهتر می شود فهمید و . . . (این می شود آن گنج ) پس باید رنج کشید . برای بیشتر شدن معرفت باید فکر کرد،اهل فکر بود،کمتر حرف زد تا وقت برای فکر کردن باشد اگر فکر بسته است باید ذکر گفت همیشه به یاد خدا بود ، نبایدگذاشت، شیطان مارا ازیاد خدا غافل کند ،

البته شیطان قَدَر است ،اسباب و ارتش و حیله های زیادی دارد، برای مبارزه با شیطان باید کمک گرفت ؛از اهل بیت، از مسجد ، از جلسات روضه و دعا ، از دوست خوب ، از همنشین مؤمن و از قرآن.

فکر و ذکر مثل پاهای انسانند . کسی که بخواهد حرکت کند و به مقصد برسد باید قدم بردارد.وبه هر سمتی که خواست حرکت کند باید با همین پاها جلو برود

( واین آن رنجیست که باید کشید ) اگر در مقابل گناه صبور باشیم گنج در خانه است

( والذین هم عن اللغو معرضون)(مؤمنون آیه 3)

 



نوع مطلب : دست نوشته ها، 
برچسب ها : گنج، رنج، فکر، ذکر، سیر و سلوک، معرفت،
لینک های مرتبط :
نظرات ()


( کل صفحات : 2 )    1   2   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی